Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Behnam Darvishi was a 33-year-old entrepreneur and the owner of the "Dood Burger" restaurant in Tehran. Originally from Nahavand, he was a well-known figure in his community before participating in the nationwide protests of 2026. His final social media activity reflected his political awareness and commitment to the movement for change in Iran. On January 8, 2026, during protests in the Tehranpars neighborhood, Behnam was targeted by security forces. He was reportedly shot in the side with a war bullet and was later found to have sustained a finishing shot. His body was returned to his family three days later. Before his death, he left a poignant message that became a symbol of his sacrifice: "Tell my mother she no longer has a son." Behnam was laid to rest in his hometown of Nahavand. His 40th-day memorial service drew a massive crowd of mourners and was held in conjunction with the memory of his close friend, Pouya Vakili, who was also killed during the protests. Images of the two friends embracing and laughing together were widely shared by those seeking justice for their deaths.

بهنام درویشی، ۳۳ ساله و اهل نهاوند، صاحب رستوران «دود برگر» در محله تهرانپارس تهران بود. او که به عنوان جوانی کارآفرین و مردمی شناخته می‌شد، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به صفوف معترضان پیوست. آخرین پیام او پیش از جان باختن که گفته بود: «به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد»، به نمادی از آگاهی و آمادگی او برای فداکاری در راه میهن تبدیل شد. در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴، بهنام در منطقه تهرانپارس هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر قرار گرفت. گزارش‌ها حاکی از آن است که وی از ناحیه پهلو مورد اصابت گلوله جنگی قرار گرفته و پیکر او سه روز بعد با آثار تیر خلاص به خانواده تحویل داده شده است. او پیش از مرگ به بیمارستان تهرانپارس منتقل شده بود اما بر اثر شدت جراحات جان باخت. پیکر این جان‌فدای میهن در زادگاهش، نهاوند، به خاک سپرده شد. مراسم چهلم او با حضور گسترده و باشکوه مردم برگزار شد که طی آن یاد او و دوست صمیمی‌اش، پویا وکیلی که او نیز در جریان اعتراضات کشته شده بود، گرامی داشته شد. تصاویر این دو دوست در کنار یکدیگر و حضور مردم با نشانه‌های پیروزی، سندی بر تداوم یاد و راه آنان در حافظه جمعی معترضان گردید.